Mevlit Kandili’nin Manevi Işığında

Hicri takvime göre Rebiyülevvel ayının on ikinci gecesi, Miladi takvimde ise 20 Nisan 571 tarihi, peygamber efendimiz Hz. Muhammed Mustafa’nın dünyaya gelişini simgeliyor. Mekke’de, sade bir evde doğan bu eşsiz insan, tüm varlığıyla insanlığa ışık olma amacı güdüyordu.

Abdullah Bey ve Âmine Hatun’un biricik yavrusu, karanlıkları aydınlatmaya, zulmü sona erdirmeye ve bâtıl inançların yerini hakikate bırakmaya gönderilmiş bir peygamberdi.

Doğumun hemen ardından birçok mucize meydana geldi. Kisra sarayı şiddetle sallanarak on dört balkonunun düşmesine neden oldu. Kutsal sayılan Sava gölünün suyu çekildi, bin yıldır yanmakta olan Mecusi ateşi aniden söndü.

Kâbe’deki putların çoğu devrildi ve bu olaylar, o geceyi daha da anlamlı kıldı. Arapların geleneklerine göre gece doğan bir çocuğun üzerine çanak konulması gerekiyordu. O dönemin geleneklerine uygun olarak, Hz. Muhammed’in üstü bir çanakla kapatıldı.

Ancak bakıldığında, çanağın ikiye ayrıldığı ve peygamberimizin gözlerini gökyüzüne dikerek başparmağını emdiği görüntüsü karşısında herkes derin bir hayranlık duydu.

Mevlit Kandili, Hz. Muhammed’in dünyaya geldiği günü temsil ediyor ve bu geceyi İslam âlemi olarak sevgiyle karşılıyoruz. Bu anlamlı gecede, Allah’ın resulü Hz. Muhammed’in şefaatine nail olmayı diliyoruz. Kutlamalar, yalnızca Hz.

Muhammed’in doğumunu anmakla kalmıyor, aynı zamanda onun insanlığa kattığı değerlere bir kez daha odaklanmamıza da vesile oluyor.

Kutlamaların bir parçası olarak, birçok insan bu özel günde dualar ediyor ve niyetlerini dile getiriyor. Şairler de bu anlam dolu geceleri, kalemlerinin gücüyle ölümsüzleştiriyor. İşte benim de Mevlit Kandili için yazdığım bir şiirle bu anlamı ifade etmek istiyorum:

Sevgililer sevgilisi, Gönüllerin ışığı, Hazret-i Muhammed’im, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim. Yaratanın âşığı, Hazret-i Muhammed’im, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim.

Melekler şahit oldu dünyaya gelişine, Besmeleyle başladın hep hayırlı işine, Her gören hayran oldu senin inci dişine, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim.

Asırlardır bıkmadan Mevleviler döner ya, Mevlâna sevdalındı, mekânı güzel Konya, Seninle şereflendi köhnemiş yalan dünya, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim.

Doğduğun, yaşadığın o mübarek yerleri, Toprağa damlattığın o mukaddes terleri, Görmek nasip olsaydı Kâbe’deki serleri, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim.

Keşke ulaşsa idik yaşadığın çağına, Hayatını borçluydun örümceğin ağına, Harika’nın dileği; yüz sürmek toprağına, İnsanlığın rehberi, sevgilisi efendim.

Bu şiirle birlikte tüm İslam âleminin Mevlit Kandili mübarek olsun. Dileğim, bu özel gece, tüm kalplere huzur, sevgi ve inanç getirsin.

Yorum yapın